shuaib chaliyam

"You talkin' to me? You talkin' to me? You talkin' to me? Well, who the hell else are you talkin' to? You talkin' to me? Well, I'm the only one here. Who the f–k do you think you're talkin' to?"

25.West beiruit(1998) dir:Ziad Doueiri genre:comedy,drama,war

image

സ്ട്രേഞ്ചർ ദാൻ പാരഡൈസിനെ കുറിച്ച് എഴുതിയപ്പോൾ ഞാൻ അഭയാർത്ഥികളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു.ആ സിനിമ അഭയാർത്ഥികൾ എത്തിപ്പെട്ട രാജ്യത്ത് അന്തരീക്ഷം വിവരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇന്ന് പരിചയപ്പെടുത്താൻ പോകുന്ന ലെബനീസ് സിനിമ വെസ്റ്റ് ബെയ്റൂട്ട് പറയുന്നത് ആഭ്യന്തരകലാപം ജനത്തെ എങ്ങനെ വേട്ടയാടുന്നു അതെങ്ങനെ ജനത്തെ ബാധിക്കുന്നു,അത് ജനത്തെ സ്വന്തം നാടും വീടും വിട്ടുപോകാൻ എങ്ങനെ നിർബന്ധിതമാക്കുന്നു എന്നതാണ്.യുദ്ധത്തെ കുറിച്ചും ആഭ്യന്തരകലാപത്തെ കുറിച്ചും ധാരാളം സിനിമകൾ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സംവിധായകർ ഈ വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടേതായ രീതിയിൽ വളരെ ഒതുക്കതോടെ ചെയ്തിട്ടുള്ളതെന്ന് പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ.അതിനുകാരണം അവർ ജീവിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം എപ്പോഴും കലാപവും യുദ്ധവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നുള്ളതു തന്നെയാവണം.ഈ സിനിമയും ആത്മകഥാംശം അടങ്ങിയ ഒന്നാണ്.സംവിധായകന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ അനുഭവങ്ങൾ ഈ സിനിമയിലുടനീളം നമ്മുക്ക് കാണാം.ഈ സിനിമ കാണുന്നവർക്ക് തങ്ങളുടെ ടീനേജ്  പ്രായം ഓർമ്മ വരും ഹർത്താലുകളിൽ ഒഴിഞ്ഞ റോഡിലൂടെയുള്ള യാത്രയും കളിയുമെല്ലാം സിനിമയുടെ അന്തരീക്ഷം വെച്ചു നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഹർത്താലൊന്നുമല്ലാതായി പോകുമെന്നുള്ളത് സത്യാവസ്ഥയാണ്.

“I wasn’t born
with fear; I acquired it.”
   എന്ന് ഈ സിനിമയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ സംവിധായകൻ പറഞ്ഞ വാചകം നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ചിന്തിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.സംവിധായകൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അതിന്റെ തീക്ഷ്ണത നമ്മുടെ മനസിനെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യും.1975ൽ തുടങ്ങിയ ലെബനീസ് സിവിൽ വാർ അവസാനിക്കുന്നത് 1990 ആവേണ്ടിവന്നു അതിനിടെ അവിടത്തെ ജനസംഖ്യയുടെ ഏഴ് ശതമാനത്തോളം ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെടുകയും 6 മുതൽ 9 ലക്ഷം വരെയുള്ള ജനങ്ങൾ സ്വന്തം നാടും വീടും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിയും വന്നു.17000 മുതൽ 20000 വരെയുള്ള ആളുകൾ ഇന്നും കാണാനില്ലാതവരുടെ പട്ടികയിൽ വരുന്നു.ഇത്രത്തോളം പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച ആഭ്യന്തര കലാപത്തെ കുറിച്ച് എടുത്ത സിനിമയായത് കൊണ്ട് ഇത് വളരെ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്ന സിനിമയാണ്.

ഈ സിവിൽ വാർ ആരംഭിക്കുന്നിടത്ത് നിന്നാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത് ഒരു ഫ്രഞ്ച് സ്കൂളിൽ അസംബ്ലിയിൽ അവിടത്തെ റൂളിന് വിപരീതമായി ലെബനീസ് നാഷ്ണൽ ആൻതം ചൊല്ലുന്ന താരെക്കിൽ നിന്നാണ്.ഇതിന്റെ പേരിൽ ക്ലാസിനു പുറത്താക്കുന്ന താരെക്കിനു മുന്നിൽ ലെബനീസ് സിവിൽ വാറിനു കാരണമായ ബസ് അറ്റാക്ക് നടക്കുന്നു.പിന്നീടുണ്ടാകുന്ന സംഭവവികാസങ്ങൾ താരെക്ക്,ഒമർ എന്നീ സുഹൃത്തുകളുടെ കാഴ്ചയിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്.മറ്റൊരു രസകരമായ കാര്യം ഈ സിനിമ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് ഒമറിന്റെ കുടുംബക്കാരന്റെ സെക്സിയായ ഗേൾഫ്രണ്ടിന്റെ വീഡിയോ അവരെടുക്കുകയും അത് ഡെവലപ്പ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടിയുള്ള യാത്രയുമാണ് അവർക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ചിരിപ്പിക്കാനുള്ള വകയുണ്ടെങ്കിലും ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതാണ് കൂടുതലും.

വെസ്റ്റ് ബെയ്റൂട്ടിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കാതെ പോയാൽ സംവിധായകൻ എന്താണ് ചെയ്യുക എന്ന് പറയാൻ സാധ്യമല്ല കാരണം അയാൾ ടറാന്റിനോയുടെ ക്യാമറമാനായിരുന്നു.ഈ ആഭ്യന്തര കലാപത്തിന് കാരണമായ ബസ് അറ്റാക്ക് ഏപ്രിൽ 13 1975 നു ക്രിസ്റ്റ്യൻ തോക്കുധാരികൾ പാലസ്തീനികളെയും വഹിച്ചു പോകുന്ന ബസിനെ ആക്രമിക്കുകയും 27 പേർ മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു.ഈ നിരപരാധികളായ ആളുകളെ കൊല്ലാൻ കാരണം പാലസ്തീൻ ലിബറേഷൻ ഓർഗനൈസേഷനെതിരെ സംസാരിക്കുകയും പാലസ്തീൻ അഭയാർത്ഥികളെ പുറത്താകണമെന്നും സംസാരിച്ച കതബ് പാർട്ടിയുടെ നേതാവായ ജീമായെലിനെ പി.എൽ.ഒ അക്രമിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോഡിഗാർഡുകളടക്കം 4 പേർ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.ഈ ബസ് അറ്റാക്കിനുശേഷം ക്രിസ്റ്റ്യൻസ് താമസിക്കുന്ന ഈസ്റ്റ് ബെയ്റൂട്ടും മുസ്ലിംകൾ താമസിക്കുന്ന വെസ്റ്റ് ബെയ്റൂട്ടും ഭിന്നിക്കുകയും തമ്മിലടിക്കാനും തുടങ്ങി.എരിതീയിൽ എണ്ണയൊഴിക്കാൻ വേണ്ടി സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അറബ് ലീഗും മുസ്ലിം വിഭാഗത്തെയും ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും ക്രിസ്റ്റ്യൻ വിഭാഗത്തെയും സഹായിച്ചു.ഇത് 15 കൊല്ലത്തോളം നീണ്ടുപോകാനുള്ള കാരണം അന്വേഷിച്ചാൽ ഈ രണ്ടു ചേരികളുടെ ഇടപെടൽ തന്നെയാണ്.ശീതയുദ്ധകാലത്തെ മറ്റു യുദ്ധങ്ങളെ പോലെ ഇതും അവരുടെ അഭിമാനപോരാട്ടമായിരുന്നു.ഇത് പെട്ടെന്നു തന്നെ പരിഹാരത്തിലെത്തിക്കാൻ വേണ്ടി ലെബനൻ പ്രധാനമന്ത്രി റഷീദ് സോൽഹ് കതബ് പാർട്ടിയോട് അക്രമകാരികളെ കൈമാറാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജീമായെൽ പരസ്യമായി എതിർക്കുകയും ചെയ്തു.നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഇന്ത്യയിൽ ഒരു കലാപത്തിന്റെ സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനൊന്നും പറ്റില്ല.അതിനുവേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുന്ന ആയിരം കഴുക കണ്ണുകൾ നമ്മുടെ ചുറ്റിലുമുണ്ടെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.

കാനിൽ പ്രശസ്ത ഫ്രഞ്ച് ഹിസ്റ്റോറിയനായ ഫ്രാങ്കോ ചലായുടെ പേരിലുള്ള അവാർഡ് നേടുകയും മറ്റു നിരവധി ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകളിൽ അവാർഡു നേടുകയും ചെയ്ത ഈ സിനിമയിൽ താരെക്കിനെ അവതരിപ്പിച്ചത് സംവിധായകന്റെ അനിയനായ റാമി ദൂരിയാണ്.അദ്ദേഹവും മറ്റു ക്യാരക്ടറുകളും നന്നായി അഭിനയിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ  ഈ സിനിമ മികച്ച അനുഭവമായി മാറുന്നു.ഈ സിനിമ സാമ്പത്തിക വിജയം നേടാത്ത സിനിമകളിലൊന്നാണ്.ഇതിനെ കുറിച്ച് സംവിധായകനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കഥയാണിത്.
But there is no shame in working, so I
don’t feel guilty. But it’s like this
commercial I was doing, the entire crew
came from London. And we were laying
out the shot and the camera. And the
director says, “Guys, by the way, I saw
this great movie called ‘West Beirut'” And
the D.P. turns to him, pointing to me and
says, “That’s the director.” And he says,
“Oh right.” And the D.P. said, “I swear,
that’s the director.” And then the
director, he comes to me, and his whole
demeanor is changed throughout the
commercial. I swear to you, he says, “Do
you think we could put the camera
here?” And I’m like, “Yeah, we can put
the camera there.”

ഈ സിനിമയിൽ ചരിത്രത്തിനേക്കാളും കൂടുതൽ ഫാമിലിയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെയാണ് ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.ഈ സിനിമ കാണേണ്ട ഒന്നാണ്.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: