shuaib chaliyam

"You talkin' to me? You talkin' to me? You talkin' to me? Well, who the hell else are you talkin' to? You talkin' to me? Well, I'm the only one here. Who the f–k do you think you're talkin' to?"

Karinchathan (16 minute)

Brecht ഒരിക്കൽ പറയുകയുണ്ടായി എന്റെ നാടകങ്ങൾ പുറത്തു തൊപ്പി ഊരി വെക്കുന്നതിനു ഒപ്പം തലച്ചോറും ഊരി വെക്കുന്നവർക്കു ഉള്ളതല്ല തന്റെ നാടകം എന്ന്,ഇത് ചില സിനിമകളിലും ആവശ്യമാണ് അവിടെ തലച്ചോറില്ലാത്ത കാണി നല്ലതല്ല.തലച്ചോറില്ലാത്ത കാണിയെ നിരന്തരം ആയി രുചി വ്യത്യാസം അറിയിച്ചു മാത്രമേ തലച്ചോറും കൊണ്ട് തിയേറ്റർ ൽ ഇരിക്കുന്ന കാണി യെ സൃഷ്ടിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ.ഈ യൊരു കാണി യെ സൃഷ്‌ടിക്കാൻ ഷോർട് ഫിലിം വലിയ രീതിയിൽ ഉപയോഗപ്രദമാവുകയും ചെയ്യും ,shaji t u ചെയ്ത ഏഴാണ്ട് ദൂരം സന്ദീപ് ന്റെ ചിത്രകഥ ഒക്കെ ഈയൊരു കാണിയെ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആയിരുന്നു എന്ന് വേണം കരുതാൻ അതിന്റെ വ്യക്തമായ തുടർച്ച എന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയൊരു രീതിയുടെ ഉന്നതമായ ഉയരത്തിൽ എത്തിയ മലയാള ഭാഷയിലെ ഒരു ഷോർട് ഫിലിം ആണ് കരിഞ്ചാത്തൻ.
കലയുടെ പൂർണത എന്ന് പറയുന്നത് അപൂര്ണതയിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത് അവിടെ മാത്രമേ കാണിക്കു ഇടപെടാൻ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ,അപൂര്ണത നിങ്ങളുടെ ചിന്ത ശേഷിയെ ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങളിലൂടെ ആ കലക്ക് പൂർണതയിലെത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.മാസ്സ് മസാല രണ്ടാം കിട കോമഡി ഒക്കെ മാറ്റിവെച്ചു നമുക്ക് ഈ അപൂര്ണത എങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് സിനിമയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് എന്ന് നോക്കാം,hitchcock, chabrol പോലുള്ളവർ ചെയ്യുന്നത് വ്യക്തമായ പ്ലോട്ട് ൽ നിന്ന് കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അപൂര്ണതയിലൂടെ ആണ് കാണിയെ സഞ്ചരിപ്പിക്കുന്നത്.bicycle thieves ഒക്കെ പോലെ വ്യക്തമായ സാമൂഹിക അടിച്ചമർത്തലുകളിലൂടെയും സംഘര്ഷങ്ങളിലൂടെയും പോകുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ സൃഷ്ട്ടിക്കുന്ന അപൂർണ്ണമായ അവസ്ഥകൾ.paprika(2006) പോലുള്ള സിനിമകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സ്വപ്ന സമാനമായ അപൂര്ണത.ലോക സിനിമയിൽ ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന അപൂർണ്ണമായ സിനിമകൾ അവ അതിന്റെ പൂർണതക്കു വേണ്ടി കാണിയെ മാടി വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലേക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള കാണിയുടെ ചിന്താശേഷിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന കാണിയെ ബഹുമാനിക്കുന്ന സിനിമകൾ ലോകത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സിനിമകൾ ഇറങ്ങുന്ന industry കളിൽ ഒന്നായിട്ടു പോലും വളരെ ചുരുക്കമാണ്.ചിന്ത രവി ഒരിടത്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് രാവിലെ മുതൽ പണി എടുക്കുന്ന ഒരാളുടെ ചിന്തിക്കാനുള്ള സമയമാണ് സിനിമകൾ കൊണ്ട് പോകുന്നത് എന്നാണെന്ന് ഓർമ.ഈ സമയം പിടിച്ചു പറിക്കുന്ന സിനിമകൾ നമ്മുടെ ചിന്താശേഷിയെ മരവിപ്പിക്കുന്നു,അതിന്റെ ഭവിഷ്യത് എന്താണെന്നു ചോദിക്കുന്നതിനേക്കാളും നല്ലത് നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.തുറന്ന മത വർഗീയത പറയുന്ന കവല പ്രസംഗങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രബുദ്ധമായ കേരളത്തിൽ വരെ ഉണ്ടാകുന്നു,അത് കേട്ട് നിൽക്കുന്നവർ എത്ര വിവരമുള്ളവർ ആണെങ്കിൽ പോലും(ഹെബെർ മാസ് നെ വെച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ കൂടുതൽ വിവരമുണ്ടാകുക എന്നതിൽ അല്ല കാര്യം interpret ചെയ്യുക critique ചെയ്യുക എന്നതിലാണ് കാര്യം) എതിർക്കാനോ അതിന്റെ പൊള്ളത്തരങ്ങൾ തുറന്നു കാട്ടാനോ സാധിക്കുന്നില്ല കാരണം അവരുടെ കയ്യിലുള്ള വിവരങ്ങൾ വെച്ച് വ്യാഖ്യാനിക്കാനുള്ള നിലപാടോ ചിന്താ ശേഷിയോ എവിടെയോ കൈമോശം വന്നു.
ഇങ്ങനെ കൈമോശം വന്ന ചിന്താശേഷിയെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ സാധിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഷോർട് ഫിലിം കൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഷോർട് ഫിലിം കൾ സിനിമയുടെ സാമ്പതികപരമായ സ്വാധീനത്തെ ഒരു പരിധി വരെ മറികടക്കുന്നു.സാമ്പത്തിക പരമായ സ്വാധീനം കുറയുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മുക്ക് ഈ മീഡിയം ത്തിൽ വേണ്ടുവോളം പരീക്ഷണങ്ങൾ ക്കുള്ള സാധ്യതയും തുറന്നിടുന്നു പക്ഷെ ഈ സാധ്യതയെ നമ്മുടെ യുവാക്കൾ വേണ്ടത്ര ഗൗനിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന ഒരു ചോദ്യവും ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്.കാണി എന്ന നിലയിൽ ഒരു വ്യക്തിക്ക് വളരെ ചുരുക്ക സമയം ഇതിനു വേണ്ടി ചിലവഴിച്ചാൽ മതി എന്നത് കൊണ്ടും വിരക്തി ഉണ്ടാവാൻ ഉള്ള സാധ്യത കുറവാണ്.നിരന്തരമായ ഷോർട് ഫിലിം പരീക്ഷണങ്ങൾ പയ്യെ സിനിമകളിലേക്കും മറ്റും നിഴലിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഇങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഉന്നതമായ ഉദാഹരണം ആണ് കൃഷ്ണേന്ദു സംവിധാനം ചെയ്ത കരിഞ്ചാത്തൻ .മതവർഗീയത അതിന്റെ നഖവും പല്ലും കൊണ്ട് പുരോഗമന ചിന്തയെ കടിച്ചു കീറുന്ന സമയത്തു കരിഞ്ചാത്തൻ എന്ന ഷോർട് ഫിലിം നു വളരെ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്.ഒരു മുഴുവട്ടനെ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു അരവട്ടനാക്കി എന്ന് പറയുന്ന പാതിരി,അതെ പാതിരിയിൽ നിന്ന് ബൈബിൾ കൊണ്ട് മറ്റൊരു പാതിരി ആകാൻ പോയ അരവട്ടൻ പൊട്ടകിണറ്റിൽ വീഴുക എല്ലാതെ മറ്റെന്തു സംഭവിക്കാൻ.സ്വബോധം ഉള്ളവരെയും വ്യവസ്ഥിതിക്ക് എതിരെ പോരാടുന്നവർ മുഴു വട്ടന്മാരെന്നു മതത്തിലൂന്നിയ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതി അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഒന്നുമല്ല,പക്ഷെ മതാന്ധത യിലേക്ക് പോയവൻ പൊട്ടക്കിണറ്റിലെ തവള മാത്രമാണ് എന്നത് വാസ്തവം.പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ വീഴുന്നത് കാണിക്കാത്ത സംവിധായകൻ അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം വീഴ്ച്ച എന്നുള്ള രീതിയിൽ കാണിക്കാനുള്ള വിരക്തി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.വിഷയസ്പദമായ ആഴം ഉള്ള ഒരു ഷോർട് ഫിലിം ആയ ഇത് ഇങ്ങനെയുള്ള വായനക്ക് ഒരുപാടു ഇടം നിങ്ങള്ക്ക് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈയിടെ ഒരു സിനിമ subjective ആവുക എന്ന് പറയുമ്പോൾ എവിടെയോ പോയ്മറഞ്ഞു പോകുന്ന ഒന്നാണ് സിനിമയുടെ objective ആയിട്ടുള്ള വശം,ഈ ഷോർട് ഫിലിമിൽ അങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നമേ ഇല്ല മറിച്ചു വളരെ അഭിനന്ദനം അർഹിക്കുന്ന ഒന്നുമാണ്.ഇവിടെ വെറുമൊരു ഭംഗിക്കു വേണ്ടി ഉള്ള ക്യാമറ ഉപയോഗമോ എഡിറ്റിങ്ങോ vfx ഓ ഒന്നും കാണാനില്ല,മറിച്ചു അവയെല്ലാം ഷോർട് ഫിലിം ന്റെ subjective ആയ വശങ്ങളുമായി അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുകയാണ്.പുതു നിര ഷോർട് ഫിലിം സംവിധായകർക്ക് ശക്തമായ പ്രചോദനം ആവേണ്ട ഒരു വർക്ക് ആണ് സംവിധായകനായ കൃഷ്ണേന്ദു ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് വേണം പറയാൻ.16 മിനിറ്റ് ദൈർഖ്യമുള്ള ഷോർട് ഫിലിം നിങ്ങൾ കാണേണ്ടത് തന്നെ ആണ്.

Karinchathan:https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=l4iE6usCrJo

Ezhandu dooram:https://m.youtube.com/watch?v=w0nC5Kr_WDA

Chithrakadha:https://m.youtube.com/watch?v=l-pDKQxXSWM

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: